Thaï (ภาษาไทย) — les cas des pronoms personnels
Il n’y a absolument aucune flexion casuelle. Le possessif se forme en plaçant la préposition 'ของ(~de)' devant le pronom.
Types de pronoms personnels
Personne (nombre) | Pronom | Nominatif | Accusatif (~을/를) | Possessif (ของ+pronom) | Pronom possessif (~le/la chose de ...) |
|---|---|---|---|---|---|
1re personne (singulier) | ฉัน(moi) | ฉัน | ฉัน | ของฉัน | ของฉัน |
2e personne (singulier) | คุณ(tu/vous) | คุณ | คุณ | ของคุณ | ของคุณ |
3e personne (singulier, masc.) | เขา(il) | เขา | เขา | ของเขา | ของเขา |
3e personne (singulier, fém.) | เธอ(elle) | เธอ | เธอ | ของเธอ | ของเธอ |
3e personne (singulier, chose) | มัน(cela) | มัน | มัน | ของมัน | ของมัน |
1re personne (pluriel) | เรา(nous) | เรา | เรา | ของเรา | ของเรา |
2e personne (pluriel) | พวกคุณ(vous) | พวกคุณ | พวกคุณ | ของพวกคุณ | ของพวกคุณ |
3e personne (pluriel) | พวกเขา(ils/elles) | พวกเขา | พวกเขา | ของพวกเขา | ของพวกเขา |
ประธาน(nominatif)
Pronom employé comme sujet. Les formes du nominatif et de l’accusatif sont totalement identiques, et l’on ne peut savoir qu’il s’agit du sujet que par l’ordre des mots (au tout début de la phrase).
กรรม(accusatif)
Pronom employé comme objet du verbe. Sa forme est identique à celle du nominatif, et c’est uniquement sa position après le verbe qui détermine qu’il s’agit de l’objet.
Possessif(소유격) — ของ+pronom
On place devant le pronom la préposition 'ของ(~de)'. Ce n’est pas le pronom qui change de forme ; c’est un mot distinct qui marque la relation de possession.
สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ(pronom possessif)
On emploie telle quelle la forme du possessif (ของ+pronom), sans nom.
Exemples
34. ฉันรู้จักชื่อของเขา
35. มันคือหนังสือของฉัน
36. เธอถามฉันคำถามหนึ่งข้อ
37. คุณเก่งมาก
38. เขาให้ของขวัญคุณเมื่อวาน
39. หนังสือบนโต๊ะเป็นของเธอ
40. เสื้อผ้าของเธอเก่าและขาด
41. ฉันเสนอความคิดใหม่ให้เธอ
42. สีของมันลึกลับ
43. บอกเราสิว่าเกิดอะไรขึ้น!
44. เราพยายามแก้ปัญหาของเรา
45. ฉันจะติดต่อพวกเขาเร็วๆ นี้
46. ของพวกเขาดูดีกว่าของเรา